Το ισπανικό σύστημα VioGén, αν και καινοτόμο όσον αφορά τον συντονισμό της αστυνομικής αντίδρασης και την παροχή εκτιμήσεων κινδύνου για περιπτώσεις έμφυλης βίας, παρουσιάζει σημαντικά κενά που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητά του. Πρώτον, η διαφάνεια και η λογοδοσία του συστήματος είναι αντικείμενο κριτικής. Ο αλγόριθμος του VioGén αποδίδει αυτόματα ένα επίπεδο κινδύνου σε κάθε περίπτωση, επηρεάζοντας σε μεγάλο βαθμό τα μέτρα αστυνομικής προστασίας χωρίς σαφή λογοδοσία. Οι αστυνομικοί σπάνια παρεκκλίνουν από τις συστάσεις του αλγορίθμου, γεγονός που μπορεί να περιορίσει την επαγγελματική κρίση και να οδηγήσει σε υπερβολική εξάρτηση από την αυτοματοποιημένη βαθμολόγηση, επηρεάζοντας ενδεχομένως τις συγκεκριμένες αντιδράσεις σε κάθε περίπτωση και την ασφάλεια των θυμάτων.

Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα είναι το ίδιο το ερωτηματολόγιο VioGén, το οποίο χρησιμοποιείται για τη συλλογή πληροφοριών σε στιγμές έντονων συναισθημάτων. Τα θύματα συχνά αναφέρουν τις εμπειρίες τους αμέσως μετά από ένα περιστατικό, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε απαντήσεις που επηρεάζονται από το τραύμα ή τη σύγχυση. Αυτό έχει οδηγήσει σε ανησυχίες σχετικά με την αξιοπιστία των δεδομένων που εισάγονται, καθώς πολλές γυναίκες δυσκολεύονται να παρέχουν ακριβείς λεπτομέρειες ενώ βρίσκονται σε κατάσταση άγχους. Ο σχεδιασμός του συστήματος περιλαμβάνει επίσης περιορισμένη εκπαίδευση των αστυνομικών σχετικά με την αποτελεσματική επικοινωνία του σκοπού του ερωτηματολογίου, γεγονός που οδηγεί σε ασυνέπειες στον τρόπο με τον οποίο αυτό χορηγείται και κατανοείται από τα θύματα.

Επιπλέον, η επικοινωνία με τα θύματα σχετικά με τα εκτιμώμενα επίπεδα κινδύνου είναι ελάχιστη, καθώς πολλά θύματα αναφέρουν ότι δεν γνωρίζουν την κατηγορία κινδύνου στην οποία έχουν καταταχθεί ή τα αντίστοιχα σχέδια προστασίας. Η αντιμετώπιση αυτών των κενών σε θέματα διαφάνειας, συνέπειας και ανταλλαγής πληροφοριών είναι ζωτικής σημασίας για τη βελτίωση του VioGén και την καλύτερη υποστήριξη των θυμάτων έμφυλης βίας.